Bab-ı Esrar, okuduğum en güzel ve sürükleyici Ahmet Ümit romanlarından birisi, neden hala Ahmet Ümit’ in bu nadide eserlerinin filmi yapılmaz anlamıyorum. İnşallah bir gün yapımcılar bu kitapların ve öykülerinde ki güzelliklerin farkına varır. Kitabın konusu kısaca şöyle;

Bab-ı Esrar, Ahmet Ümit’in 2008 yılında basılan, polisiye ve tarihi roman türlerini harmanlayan bir eseridir.Hikaye, günümüzde ve 700 yıl öncesinde, Mevlâna Celaleddin Rumi ve Şems-i Tebrizi’nin yaşadığı dönemde paralel olarak ilerler.

Miss Karen ya da Kimya’nın annesi bir İngilizdir, babası ise Konyalı bir Türktür. Karen Londra’da bir sigorta şirketinde çalışmaktadır. Türkiye’ye şirket tarafından iş için gönderilmektedir. Onlara bağlı olan İkoinon turizm şirketinin Yakut otelinde bir yangın çıkmıştır ve iki kişi ölmüştür. Bu çıkan yangın kasıtlı olarak mı çıkmış yoksa bir kaza mı, onu açığa kavuşturmak için Konya’ya gelmiştir. Karen rüyalarında Şems’ i görür.Tebrizli şems. Hatta bazı rüyalarında Şems’in kendisi olup onun hayatını görür.

Karen Konya’ya geldiği ilk gün siyah giyimli bir adam ona bir yüzük verir ve bu yüzük iki ayrı defa kanar. Gerçek kan gibi bir kalp gibi kanar. Yüzükle ilgili araştırma yapar ve semaya çıkamayan bir dervişin düğümlenmiş kalbi olarak bir sonuç bulur, tabi efsane, ne kadar gerçek olabilirdi ki. Kitap boyunca Karen birçok rüya ve kabusla karşı karşıya gelmektedir.

Karen Kimya’nın araştırmaları, onu Şems-i Tebrizi’nin ölümüne ve günümüzdeki otel yangınında ki ölümlere dair sırra yaklaştırır. Hikaye boyunca Karen, tarih ve günümüz arasında gidip gelirken, inanç, aşk, ölüm ve yaşamın gizemleri üzerine düşünmeye başlar.